Iwona Krzepkowska-Bułat, Żołnierze Armii Krajowej

Po co wam to chłopcy było, po co?

Poprzez pola, zaśnieżone drogi.

Na nierówną walkę, na bój z wrogiem.

Karabiny w przemarzniętych rękach

Po co wam to chłopcy było, po co?

Utrudzeni, głodni i spragnieni

Gdzieś wśród lasu siadali na ziemi

I śpiewali pieśni przy ognisku

Po co wam to chłopcy było, po co?

W mróz i w upał, czy to w dzień, czy w nocy

Wędrowali, patrząc śmierci w oczy

Wielu życiem młodym zapłaciło

Po co wam to chłopcy było, po co?

Umierali z ran w straszliwej męce,

Padł niejeden, by nie powstać więcej,

Biały krzyż pozostał nad mogiłą

Po co, chłopcy? ... Bo tak trzeba było!